آموزش گرامر زبان ترکی استانبولی، انواع اسم و نحوه ساخت آنها

آموزش گرامر زبان ترکی استانبولی، انواع اسم و نحوه ساخت آنها می تواند اصول اولیه گرامر زبان ترکی استانبولی را به شما بیاموزد.

زبان ترکی استانبولی یکی از محبوب ترین زبان های دنیا است که یادگیری آن می تواند بسیار لذت بخش باشد. همانطور که در مطلب همه چیز درباره زبان ترکی استانبولی گفته شد، یکی از پایه های اصلی یادگیری زبان ترکی، یادگیری گرامر و دستور زبان این زبان است. یادگیری گرامر زبان ترکی استانبولی را باید بصورت بخش به بخش و گام به گام آغاز نمود. از این رو در اولین درس گرامر زبان ترکی قصد داریم شما را با انواع اسم و نحوه ساخت آنها در زبان ترکی آشنا نماییم.

نکات مهمی درباره اسامی در زبان ترکی استانبولی

1- زبان ترکی استانبولی دارای قواعد و اصول خاص خود می باشد. در زبان های دیگر مانند زبان انگلیسی فرد ناچار است برای اسامی مذکر و مونث از ساختارهای جداگانه ای استفاده نماید، این درحالیست که زبان ترکی استانبولی اصلا چنین قاعده ای ندارد. در این زبان جنسیت معنایی ندارد و برای هر دو جنس از افعال و ساختارهای مشابهی استفاده می گردد. در زبان فارسی هم همین قاعده وجود دارد.

در زبان ترکی استانبولی دقیقا مشابه فارسی زمانی که از افعالی برای ضمیر سوم شخص استفاده می شود تا گوینده بطور مستقیم به فرد مورد نظر اشاره ننماید، شما متوجه نخواهید شد که وی مذکر است یا مونث. در زبان ترکی در محیط های رسمی مانند فضاهای کاری نیز برای جداسازی جنسیت افراد از دو واژه اصلی آقا (bay)  و خانم (bayan) استفاده می گردد.

2- در این زبان حرف تعریف خاصی وجود ندارد. اگر اندکی با زبان آلمانی آشنایی داشته باشید متوجه خواهید شد که از حروف تعریف das, die , der برای جداسازی جنسیت استفاده می شود. اما در ترکی همچین حروف تعریفی نداریم.

3- در زبان فارسی برای جمع بستن اسامی از  (ها) یا (ان ) استفاده می گردد. در زبان ترکی از دو پسوند  استفاده می گردد. در زبان ترکی از دو پسوند ler , lar برای جمع بستن اسامی استفاده می گردد. البته استثناهایی هم وجود دارد که در ادامه مفصل تر توضیح خواهیم داد.

ساختار اسامی در زبان ترکی استانبولی از نظر معنی

در زبان ترکی استانبولی ساختار اسامی با توجه به معنی آتها تقسیم بندی می شود. این اسامی در 5 دسته اصلی تقسیم بندی می شود.

  • اسامی عام: این اسم برای بیان چیزهای کلی بکار می رود. مثلا ما در زبان فارسی به همه انسان ها می گوییم انسان. پس انسان یک اسم عام است. به همه کتاب ها می گوییم کتاب. پس کتاب یک اسم عام است.
  • اسامی خاص: این نوع اسامی به فرد یا شی خاصی اشاره دارند. برای مثال ترکیه یک اسم خاص است که به یک کشور خاص اشاره دارد. مانند زبان انگلیسی حرف اول این اسامی بصورت بزرگ نوشته می شود.
  • اسامی ذات: این دسته اسامی برای تمام چیزهایی بکار می رود که می توان بوضوح آنها را دید و با دست آنها را لمس کرد. برای مثال گل، درخت و چیزهایی از این قبیل
  • اسامی معنی: این دسته از اسامی برای بیان یک حس یا چیزهایی بکار می رود که ابعاد مادی نداشته و با چشم نمی توان آنها را دید. برای مثال اسامی مثل عشق، مثل ترس از این دست اسامی هستند.
  • اسامی جمع : اسامی جمه در زبان ترکی هم همانند اسامی جمع فارسی هستند. برای مثال مردم یک اسم جمع است . این اسم هیچکدام از علائم جمع را ندارد اما می دانیم که به جمعی از افراد اشاره دارد.

هر کدام از این اسامی در زبان ترکی استانبولی بطور مکرر در مکاملمات بکار می رود و چنانچه فرد ساختار آنها را نشناسد ممکن است دچار ابهاماتی شود.

آموزش زبان ترکی استانبولی نصرت ویژه علاقمندان به این زبان شیرین

برای دانلود این آموزش کلیک نمایید.

ساختار اسامی در زبان ترکی استانبولی از نظر دستوری

اسامی در زبان ترکی استانبولی بر اساس ساختار دستوری آنها در جملات به سه دسته اصلی تقسیم می شوند.

  • اسامی مرکب: اسامی مرکب به اسامی گفته می شوند که از ترکیب دو اسم ساده ایجاد می شوند. برای مثال اسامی مانند آبراه از دو اسم ساده آب و راه ساخته شده است. نمونه های این اسامی در زبان فارسی بسیار زیاد است. در زبان ترکی هم ساختار اسامی مرکب از دو اسم ساده تشکیل می شود.
  • اسامی ساده: این اسامی دارای یک بخش هستند که بسیار ساده است. مانند چراغ ، کتاب این ها اسامی ساده هستند. در زبان ترکی هم نمونه این اسامی بسیار زیاد است.
  • اسامی مشتق: این دسته از اسامی از ترکیب یک اسم ساده با چند جزء بی معنی ایجاد می شود. پیشوند و پسوندهای زیادی در زبان ترکی برای ساخت اسامی مشتق می شوند.

حالت های اسمی در زبان ترکی استانبولی

در هر زبانی حالت های اسمی مختلفی برای ساخت ساختارهای مختلف در جملات بکار می رود. در زبان ترکی استانبولی حالت های اسمی در 6 دسته اصلی طبقه بندی می شوند. این حالت های اسمی باعث ایجاد ساختارهای مختلف در جملات هر زبان می شود. خوشبختانه ساختارهای اسمی در زبان ترکی کم هستند در زبانی مانند زبان مجارستانی 18 حالت دستوری وجود دارد.

پسوند حالت های اسمی در زبان ترکی
پسوند حالت های اسمی در زبان ترکی

این حالت های اسمی را در یک جدول برای شما آورده ایم تا بتوانید راحت تر آنها را بیاموزید.

همانطور که در شکل بالا نشان داده شده است، اولین حالتی که یک اسم در جمله می تواند به خود بگیرد، حالت اسمی است. در زبان ترکی استانبولی چنانچه یک اسم در نقش فاعل جمله بیاید، می گوییم آن اسم در حالت اسمی ظاهر شده است و حالت اسمی دارد. این حالت در چند جایگاه مختلف ظاهر می شود.

  • در حالتی که اسم فاعل باشد. برای مثال در جمله زیر اسم ما دارای حالت اسمی است زیرا به عنوان فاعل و کننده کار در جمله قرار گرفته است:

مثال:

Kızlarının annesi. مادر دخترانش را دید

Kedi eti yedi. گربه گوشت را خورد

  • چنانچه اسمی مورد خطاب قرار بگیرد نیز حالت اسمی خواهد داشت. برای مثال زمانی که کودکی پدر خود را مورد خطاب قرار می دهد، پدر نقش حالت اسمی را در جمله ایفا می نماید.

مثال:Günaydın arkadaşlar صبح بخیر دوستان

در این جمله دوستان حالت اسمی دارند چرا که مورد خطاب قرار گرفته اند.

نکته مهم : نکته جالبی که در مورد زبان ترکی وجود دارد، این است که در این زبان از حروف تعریف معین یا نامعین استفاده نمی شود اصلا چنین حروفی ندارند. برای همین باید از شیوه دیگری برای فهمیدن معین یا نامعین بودن اسامی و نقش مفعول مستقیم بودن آن ها بهره برد.  یکی از این راه ها به حالت اسمی آن مربوط است. چنانچه واژه ای در جمله دارای حالت اسمی باشد، نامعین خواهد بود و در حالت مفعولی مستقیم ظاهر می گردد:

مثال:

Kerem kitap aldı (کرم کتاب (نکره) خرید)

.Kerem kitabı aldı (کرم آن کتاب (معرفه) را خرید)

در زبان ترکی گونه ای دیگر از حالت های اسمی ظاهر می شود که حالت مفعولی مستقیم نامیده شده است. از این حالت اسمی برای معرفه کردن اسم های ترکی استفاده می شود. برای اینکه این حالت اسمی ایجاد شود معمولا پسوند –i به اسم مورد نظر چسبیده می شود. از جمله مثال های این حالت اسمی می توان به موارد زیر اشاره کرد.

.Seni seviyorum (دوستت دارم)

.Kerem kitabı aldı (کرم کتابه را خرید)

حالت های مفعولی
حالت های مفعولی

همانطور که در زبان فارسی ما حالت های اسمی مضاف و مضاف الیه داریم، در زبان ترکی استانبولی هم به این صورت است. در این حالت اسمی رابطه بین صاحب یک چیز و شی که متعلق به وی است نشان داده می شود. برای مثال کتاب من یک حالت مالکیت را نشان می دهد. در زبان ترکی استانبولی از دو پسوند in , In استفاده می شود. در این حالت اگر آخرین حرف واژه مورد نظر صدادار باشد، چون نباید دو حرف صدادار پشت سر هم بیایند، حرف n در میانشان قرار می گیرد. برای مثال کتاب لیلا در زبان ترکی استانبولی به صورت Leyla’nin kitabi نوشته می شود. پسوند nin ظاهر شد چرا که در کلمه Leyla آخرین حرف صدادار است و پسوند in با حرف صدادار آغاز می شود و چون a و i هر دو صدادار هستند و نباید پشت سر هم بیایند، یک حرف n بین آنها قرار گرفته است.

این حالت اسمی زمانی بکار می رود که در جمله از مفعول های غیر مستقیم استفاده می شود. در زبان ترکی استانبولی علاوه بر مفعول های مستقیم، مفعول های غیر مستقیم هم وجود دارد. برای مثال در جمله زیر از حالت مفعولی غیر مستقیم استفاده شده است.

Tekne suyunu verinآب رو به بابات بده

در این مثال آب مفعول مستقیم است و بابا مفعول غیر مستقیم است .

این حالت برای نشان دادن یک حالت مکانی بکار می رود. در زبان فارسی برای اینکه بگوییم چیزی در جایی قرار دارد، از حرف اضافه “در” استفاده می کنیم. در زبان ترکی استانبولی برای نشان دادن این حالت از حروف de/da استفاده می شود.

مثال برای این حالت:

Mary evde.مریم در خانه است

Kütüphanede okudum.من در کتابخانه درس خواندم

در زبان فارسی برای ساخت حالت مفعول به از حرف اضافه ” از” استفاده می شود. معمولا این حالت نشان دهنده جواب سوال هایی از قبیل از چی، از کی و از کجا بکار می رود. برای مثال وقتی در فارسی می پرسیم از کجار خریدی؟ جواب خواهیم داد از فروشگاه. در زبان ترکی استانبولی نیز چنین حالت های وجود دارد.

در این مطلب از آموش گرامر زبان ترکی استانبولی انواع اسم و حالت های اسمی را شناختید. امیدوارم این درس برای شما مفید بوده باشد. در صورتیکه در قسمتی از درس مشکل داشتید می توانید پرسش های خود را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.

برگشت به بالا
0